Begin juni hadden we onze jaarlijkse gemeentevergadering voor mensen die in onze gemeente zijn ingevoegd. We bespreken dan van alles over onze kerk, over onze gemeente. De financiën komen voorbij, maar ook andere punten waar we het over willen hebben. Dit jaar had ik een week van tevoren per e-mail aan iedereen gevraagd om 1 punt in te sturen waar je dankbaar voor bent in de afgelopen tijd, als het om de gemeente gaat. En de tweede vraag was om 1 gebedspunt in te sturen, dat je zou willen opgeven om voor te bidden als het om de gemeente gaat. We zijn blij met de reacties die we hebben binnengekregen. Het laat zien wat er leeft in de gemeente, wat mensen bezighoudt. De reacties kwamen soms vanuit een heel persoonlijke beleving en waren soms veel algemener van aard. Ik heb geprobeerd om de rode draden te ontdekken in de ingestuurde dankpunten en gebedspunten en daar heb ik op de bewuste gemeentevergadering een aantal dingen over gezegd.
Onze vraag leverde de volgende dankpunten op:
- Dat we al 40 jaar gemeente zijn.
- Liefde, verbondenheid, thuiskomen in de gemeente.
- Dat het Woord van God wordt gesproken, zonder franje, echt en eerlijk.
- Dat er meer jonge mensen komen.
Inderdaad, dit zijn zeker dingen die wij zien en waar we met elkaar dankbaar voor te zijn, dank U Heer!
Ik noem ook de rode draden in de gebedspunten:
- Vurig Christen zijn.
(Iemand zei: Dat we als gemeente God eenparig mogen zoeken en aanbidden in geest en in waarheid en dat dat tot uiting zal komen in al onze daden, ook doordeweeks als we niet samen zijn.)
- De toekomst van kinderen, tieners en jeugd.
- Stimuleren en uitvoeren van de grote opdracht (Mattheus 28: 18-20) en verbinding met de samenleving.
Maar hoe nu verder? Je zou kunnen zeggen dat er zo een democratisch proces plaats vindt, waarbij door inspraak van de gemeente de lijn wordt uitgezet voor de toekomst. Dat dit de punten zijn die mensen belangrijk vinden en dat we daarvoor gaan bidden en daar mee aan de slag gaan. Je zou ook kunnen zeggen dat het de Heilige Geest is die mensen inspireert om dezelfde dingen in te brengen, waardoor een beeld ontstaat van wat God belangrijk vindt. Dat laatste kan ik onderschrijven, omdat de gemeente een theocratie is, een instelling van God, waar Hij leiding aan geeft, waarbij Hij mensen gebruikt. Bij een democratisch proces zou het ‘de meeste stemmen gelden zijn’, waarbij de grote meerderheid de misschien wel menselijke overhand zou hebben en dan zou ‘het vlees’ zelfs bepalend kunnen zijn voor de gemeente. De geïnspireerde gebedspunten die uit de gemeente kwamen zijn ook drie punten die leven binnen het leidersteam. Het zijn dezelfde dingen die ons bezig houden en waarvan we soms niet weten hoe we er verder mee moeten. Maar alles begint denk ik bij het eerste punt, vurig Christen zijn. Ik had er een gesprekje over met iemand die niet op de gemeenteavond was en die ernaar vroeg. Hij vroeg: “wat bedoel je met ‘vurig christen zijn’?” Dat is een hele goede vraag. Mensen in de gemeente hebben die term gebruikt in de reacties en ik heb het gebruikt en een aantal dingen onder die noemer samengevat. Maar wat bedoelen we dan met vurig christen zijn? Ik heb er op 7 juni over gesproken tijdens de dienst en wie wil kan de tekst van die boodschap krijgen om die nog eens na te lezen. We kennen in onze taal ook de uitdrukking ‘in vuur en vlam staan voor’. In vuur en vlam staan voor iets, betekent volgens de Katholieke Universiteit in Leuven: dat iemand erg enthousiast, gepassioneerd of hevig opgewonden is over iets. Het is figuurlijk taalgebruik: de persoon brandt als het ware van binnen van de energie of het verlangen.
Dat beschrijft wel zo ongeveer wat ik in mijn hoofd heb bij vurig Christen zijn. Dat je door de aanwezigheid van Christus in je leven en je onderdompeling in de Heilige Geest erg enthousiast, gepassioneerd of hevig opgewonden wordt en dat je als het ware van binnen van de energie of het verlangen brandt om je leven met God te leven.
De Bijbel gebruikt dit beeld ook. Romeinen 12:11 zegt:
Wees niet traag wat uw inzet betreft. Wees vurig van geest. Dien de Heere.
Dat wil ik meegeven als de maand juni eindigt en de vakantie voor de deur staat. Wees vurig van geest. Dien de Heere. Met die oproep van Paulus in uw achterhoofd geef ik ook de gebedspunten mee die uit onze oproep kwamen. Denk er alsjeblieft over na. Maar breng ze ook in gebed bij de Heer. Opdat de Heer het eenparig gebed zal beantwoorden. De gemeente van de toekomst heeft toegewijde, vurige Christenen nodig, die onder leiding van Christus jonge mensen meenemen in hun geloofsleven, om zo te bouwen aan een nieuwe kerk. Een kerk die uitvoering geeft aan de opdracht van Jezus (Mattheus 28) en die het verlorene zoekt en naar Jezus brengt. Bidden jullie mee voor onze 3 gebedspunten?
Wij wensen jullie een fijne vakantie!
Gerdo